ویژگی های گردوی ایرانی

ویژگی های گردوی ایرانی

خشکبار ایران یکی از فراگیر ترین خوراکی ها برای هم وطنان به شمار می رود. شاید یکی از دلایل کاشت فراوان این محصول در اقصی نقاط این سرزمین، کم آبی و خشکی همیشگی نواحی گوناگون بوده است. با توجه به رطوبت ناچیز هوا، علاوه بر این که خشکبار محصولی است که به مقدار زیادی کشت و برداشت می شود، ویژگی مهم این گروه از خوراکی ها یعنی خشک بودن، باعث می شود ماندگاری بیشتری در شرایط اقلیمی بسیاری از استان ها و شهر های کشورمان داشته باشند.

از جمله شناخته شده ترین و محبوب ترین خشکبار، می بایست به گردو اشاره کرد. بخش قابل توجهی از غذای مکمل در ایران را گردو تشکیل می دهد. این گیاه در نواحی مختلفی از کشور پرورش داده شده و هر ناحیه نیز گردوی محلی با ویژگی های منحصر به فرد خود را دارد.

گردو سرزمین

به سختی می توان بر روی یکی از انواع گردوهای موجود در ایران عنوان بهترین نژاد گردو داد. با این حال بسیاری از ما با اصطلاحاتی همچون گردوی سفید یا گردوی پوست کاغذی آشنا هستیم. در ایران انواع گردو بیشتر بر اساس محل کشت نام گذاری می شوند که از میان آن ها می توان به گردوی قزوین، گردوی خوانسار و گلپایگان، گردوی طالقان، گردوی شهمیرزاد، گردوی همدان و گردوی قزوین اشاره کرد.

اسامی دیگری نیز مانند گردوی سنگی، گردوی سوزنی و گردوی نوک کلاغی، نشان دهنده ویژگی های ظاهری و فیزیکی گردو هستند. نه تنها به عنوان مکمل غذای اصلی، که گردو به عنوان یک چاشنی و طعم دهنده برای پخت شیرینی و کیک نیز مصرف زیادی دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *